Wiesław Trzeciakowski, fot. Jacek Soliński

Wiesław Trzeciakowski, fot. Jacek Soliński

Wiesław Trzeciakowski ur. w 1950 roku w Bydgoszczy. Ukończył Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu (filologia polska). Poeta, prozaik, tłumacz i badacz niemieckiej poezji (m.in. twórczość Novalisa) i eseistyki artystycznej, krytyk literacki (literatura polska i niemiecka XIX i XX wieku). Zajmuje się także naukowo problematyką historyczną (dot. stosunków polsko-niemieckich i historii Bydgoszczy, m.in. dzieło dokumentalno-historyczne Śmierć w Bydgoszczy 1939-1945, 3 wyd. poszerz. 2013, nagroda Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w 2012 roku).

Autor i współautor 32 książek literackich i historycznych. Wydał do tej pory dwa tomy opowiadań: Uwodziciele. Kryształowa biblioteka, 1996; Śmierć w kwitnącym sadzie, 2002. Na swoim koncie ma także kilkaset publikacji prasowych (eseje, przekłady, wiersze, opowiadania, artykuły naukowe z historii, literatury i filozofii, recenzje) w znanych czasopismach polskich.

Od środowiska katolickiego Bydgoszczy z rąk ks. biskupa J. Tyrawy otrzymał medal - statuetkę za twórczy wkład do kultury chrześcijańskiej za rok 2015.

W 2018 roku (XVIII edycja) otrzymał wyróżnienie Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w Toruniu w kategorii ”kultura” - za twórczość z okazji 40lecia pracy literackiej.

*     *     *

Opowiadanie Życie wieczne jest owocem pobytu autora w Czaplinku (Pojezierze Drawskie) u Księży Salezjanów podczas Wielkiego Tygodnia i Świąt Wielkanocnych w 2018 roku. Ale zarazem jest wyrazem jego świadomości chrześcijańskiej, burzliwej, zapoczątkowanej formalnie jeszcze przez chrzest, ale naprawdę dopiero od wiosny 1977 roku, od jego duchowego nawrócenia, dzięki tajemniczemu i zaskakującemu wejściu Chrystusa w jego życie. Idąc już nową drogą, mógł on  nieustannie konfrontować się na nowo ze światem i własną  przeszłością, patrzeć z bólem i niedowierzaniem na szaleństwa i grzechy swej młodości, których przedtem bez Bożego Światła nie widział, żyjąc ciałem, oraz zmagać się w duchowej walce o to, by pozostać w kręgu Dekalogu, pod namiotem Dziesięciorga Przykazań, wśród głównych warunków człowieczeństwa. „Już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus”, jak ten stan duchowy wyraził Święty Paweł Apostoł w jednym z listów. Lecz grzech i dawne nawyki walczą rozpaczliwie z nową świadomością i świętością, darami Chrystusa. Nawróceni są szczególnie gorliwi jako wyznawcy. To zmaganie ze sobą i przeciwnościami ma wiele wspólnego, jako metafora, z ideałami zakonników i rycerzy, szerzących, broniących  i umacniających kiedyś wiarę w Chrystusa mieczem, a dziś z trudną i codzienną służbą kapłańską, wychowawczą i misyjną, którą dane było autorowi poznać od wewnątrz, przebywając dziesięć dni u Księży Salezjanów w Czaplinku, wiosną 2018 roku. Lecz także nasza wiara przez chrzest i w imię Chrystusa daje nam, każdemu, prawo misji chrześcijańskiej, przede wszystkim przez wiarygodne i czytelne świadectwo własnej wiary w swoim środowisku. Chrześcijaństwo to świadectwo miłości! Chrześcijanin zwycięża mocą miłości, nie własną mocą, ale Bożą mocą. Razem z mieszkańcami Czaplinka i Księżmi Salezjanami autor opowiadania wziął udział w obchodach Wielkiego Czwartku, Piątku i Soboty oraz Święta Zmartwychwstania Pańskiego. To była także okazja do dyskusji i ponownych przemyśleń znanej nam dobrze, jak się nam wydaje, historii Zbawienia, do rozważań o człowieku, religii, o Kościele i Ojczyźnie, o naszym zwyczajnym życiu, a w tym przemijaniu i zwykłości ukrywa się życie wieczne. Wydaje się, że autor zafascynował się nie tylko średniowieczną historią Czaplinka i okolic, ale dążył do odkrycia i pokazania uniwersalnego ukrytego w historycznym czasie duchowego fenomenu, tajemnicy tego miejsca, rozpoczynając opowieść od templariuszy i joanitów, średniowiecznych krzyżowców i misjonarzy tych ziem, a kończąc na współczesnych księżach salezjanach, także zakonnikach, i też żyjących dziś w trudnych neopogańskich czasach.